Scheidingsangst

'Ik kan mijn kind bij niemand alleen laten. Zelfs als ik mijn kind even alleen laat bij een buurvrouw voor een snelle boodschap, zorgt ze voor een huilbui van jewelste.'

 

​Nieuwe omgeving

Vóór de leeftijd van 8 maanden gaat de aanpassing naar een nieuwe omgeving vlotter: je kindje kan dan nog geen onderscheid maken tussen voor hem vreemde en voor hem vertrouwde mensen. Voor je kind besta je niet meer als je de kamer verlaat. Op latere leeftijd weten kindjes dat hun mama er wel nog is, ook al is ze niet dichtbij. Daardoor voelen ze zich nogal machteloos. Psychologen noemen dit “scheidingsangst”. Je moet je echter niet te veel vastpinnen op die grens van acht maanden. Er zijn kindjes die al wat vroeger die angst vertonen, en er zijn er die pas op 9 maanden bang zijn als mama weggaat. 

Afscheid nemen kan je oefenen

Afscheid nemen is een proces dat best thuis stapje voor stapje geoefend wordt: het ritueel van naar bed gaan, alleen spelen. 

Bij de overstap naar het dagverblijf, naar de onthaalmoeder of zelfs naar de kleuterklas is het zo belangrijk om je peuter of kleuter goed voor te bereiden. Als ouder kan je je kind al heel wat vertellen over het dagverblijf: hoe leuk het er is, dat er andere kindjes zijn om mee te spelen, dat mama ze straks terug komt halen, enz. Je kan vooraf ook met je peuter een bezoekje brengen aan de kribbe of het dagverblijf. Je peuter staat er dan de eerste keer niet alleen voor, maar verkent samen met mama of papa de nieuwe omgeving. Of je kan foto’s van de klas, het dagverblijf, enz. ophangen in de kamer van je kindje. En praat vooral met de verantwoordelijken van het dagverblijf. Zij zullen je graag helpen met de aanpassing van je kind aan zijn nieuwe omgeving.

Bij jonge kinderen, die nog weinig ervaring hebben in het spelen met andere kinderen, kan de plotse confrontatie met een grote groep kinderen wel wat overweldigend zijn. Door af en toe een ander kindje bij je thuis op bezoek te laten komen, leert je kind op een veilige manier wat het is om speelgoed te delen, om niet alle aandacht te hebben, om samen met andere kindjes te eten. 

Tijdens het afscheid

Als ouder mag je je niet laten afschrikken door het verdriet en de angst van je kind bij het afscheid. Dit is uiteraard niet steeds gemakkelijk, zeker bij aanklampende peuters! Natuurlijk is het verdriet van je peuter normaal, maar het mag niet betekenen dat je als ouder van standpunt gaat veranderen. Toon niet dat je twijfelt aan het afscheid of dat er nog een mogelijkheid is dat je je gaat bedenken. Probeer ook het afscheid niet nodeloos te rekken

Een goede raad: probeer vooral de nadruk te leggen op alles wat positief of leuk was de voorbije dag: “Heb je leuk gespeeld met de andere kindjes? Ben je gaan wandelen met oma in het bos?”. Zo leren kinderen dat dingen doen zonder de ouders mag, en zelfs leuk kan zijn.

Een afscheid gebeurt best kordaat en rustig. Loop nooit zomaar weg van je peuter of kleuter, maar neem bewust afscheid. Verwoordt dit ook naar je kind toe. Paradoxaal genoeg is als ouder werken aan afscheid nemen ook werken aan de opbouw van het vertrouwen bij je kind. Je kindje moet uit ervaring leren, dat als mama zegt dat ze terugkomt; ze dit ook doet. Peuters en kleuters moeten uit ervaring leren dat de vreemde omgeving ook zonder hun vertrouwde verzorger veilig kan zijn.

Afscheid nemen is ook makkelijker wanneer je je kind het gevoel geeft dat het ook zelf iets in handen heeft. Laat je kind kiezen of ze de roze trui of de gele trui aanwil. Of laat haar beslissen of vandaag knuffel Piet Konijn meegaat of knuffelhondje Bizu.

 

Lees meer over:

Contacteer ons

Voor alle vragen over jouw ziekteverzekering

Bond Moyson Oost-Vlaanderen

09 333 55 00

Online advies

De Webnanny geeft gratis opvoedingsadvies via e-mail.