Pubertijd

'Mijn 13-jarige stiefzoon is vaak brutaal en hij liegt over de kleinste dingen. Hij doet ook vaak dingen waarvan hij weet dat hij het niet mag. Mijn man en ik slagen er niet altijd in om op één lijn te zitten. Ik weet niet meer hoe ik met mijn stiefzoon moet omgaan. Als ik aan alles toegeef is het niet goed, want dan probeert hij meer en meer. Negeer ik hem, dan doet hij precies of het hem niets doet. Na een conflict komt hij soms wel naar mij om het uit te praten. Als ik dan vraag waarom hij zo gedaan heeft, weet hij het niet. Kunnen jullie mij helpen?'

 

​Moeilijk gedrag

Als ik jouw vraag lees, valt me meteen op dat jouw stiefzoon waarschijnlijk volop in zijn puberteit zit. Pubers stellen vaak zeer moeilijk gedrag! Maar laat je toch niet te veel van de wijs brengen, vaak is het slechts uiterlijk vertoon.

Tieners weten vaak zélf niet eens wat er allemaal gebeurt in hun hoofd en hun lichaam, dus hoe zouden hun (stief)ouders het dan moeten weten? Zo leggen toch heel wat jeugdpsychiaters het gedrag van pubers uit. Ze zitten gevangen tussen twee tegenstrijdige verlangens, die ze onmogelijk met elkaar kunnen verzoenen. Aan de ene kant willen ze onafhankelijk van hun ouders kunnen handelen, aan de andere kant willen ze zich begrepen voelen door hen. Maar juist omdat ze zich willen differentiëren, moeten ze zich met de nodige botsingen van hun ouders losmaken, wat het wederzijdse begrip niet bepaald bevordert. Tegen het einde van de puberteit doen jongeren dat meestal via ellenlange, vaak nogal extreme discussies. Maar jonge pubers kiezen - machteloos als ze zich voelen - nogal eens voor stilzwijgen en allerlei tegendraads gedrag.

Pubers kunnen zich meer beginnen afzetten tegen de door hun ouders gestelde regels, en dan is geduld en blijven praten met elkaar belangrijk. Die gesprekken kan je niet forceren. Jongeren willen niet altijd praten, maar het ervaren van de openheid ervoor is al veel. Je rol als stiefmoeder is natuurlijk een bijkomend iets. Je stiefzoon kan zich in zijn verzet extra op jou richten.

Probeer eens te praten over wat voor jullie haalbaar is, wat er voor hem haalbaar is en probeer daarover te onderhandelen. Hiervoor heb je tijd nodig en een gemoedelijke sfeer. 

Uiteraard brengt dit met zich mee dat jij en je man samen een team moeten vormen. Ik lees dat dat niet altijd even vlot loopt. Natuurlijk zijn emotionele reacties te begrijpen, maar ze vormen toch zeker ook een aandachtspunt. Als jullie niet aan hetzelfde touw trekken, kan je niet verwachten dat het voor jouw stiefzoon duidelijk is wat kan en wat niet.

Onthou dat jongeren ruimte nodig hebben en toch ook het gevoel dat ze bij jou terecht kunnen. Ze willen het ene moment volwassen zijn en het andere toch weer kind, erg verwarrend! Voor henzelf maar ook voor de (stief)ouder.

Contacteer ons

Voor alle vragen over jouw ziekteverzekering

Bond Moyson Oost-Vlaanderen

09 333 55 00

Online advies

De Webnanny geeft gratis opvoedingsadvies via e-mail.